Achtergrondinformatie

Garum

In weinig recepten wordt zout gebruikt, wat overigens niet betekent dat de Romeinen zoutloos aten. Zo verwerkten ze in nagenoeg elk gerecht ‘garum’, een saus op basis van gefermenteerde vis, zout en kruiden. Dit mengsel lieten ze lange tijd in de zon staan, waaruit een heldere, zoute, en uiterst smaakvolle vloeistof werd gewonnen. Anno nu is een soortgelijke saus te vinden in diverse toko’s of de supermarkt. Zelf maken kan ook en is helemaal niet moeilijk, het lijkt veel werk, maar een fles gaat lang mee. In bijna alle recepten komt garum voor waardoor deze niet vegetarisch of veganistisch zijn, maar als je garum vervangt door zout vaak wel.

Honing

Een ander ingrediënt dat veelvuldig voorkomt is honing. De meeste mensen zouden dit associëren met nagerechten, maar de Romeinen gebruikten het als smaakmaker en wellicht ook vanwege de antibacteriële eigenschappen. Veel kruiden moeten de Romeinen uit Noord Afrika hebben gehaald, of uit het Midden-Oosten. Voorbeelden hiervan zijn duivelsdrek, komijn, en zwarte peper. Uit het verre Oosten komt venkel.

Improvisatie

De recepten die ik maak zijn heel divers en betreffen groenten, vis, viervoeters en gevogelte. Met sommige recepten heb ik nog wat moeite, zowel het idee van het eten van hersenen of baarmoeder van de zeug, als het verkrijgen van deze ingrediënten. In sommige recepten vervang ik hersenen gewoon door (kalfs)gehakt. Omdat niet bij elk recept staat hoe de ingrediënten te bereiden zoek ik naar antwoorden in andere kookboeken, of ik vraag onze vertaalster. Bij bijvoorbeeld het recept met gestoofd lamsvlees heb ik de bereidingswijze van boeuf bourguignon gevolgd. Het resultaat is overweldigend en onmogelijk een dag te laten staan om de smaak er doorheen te laten trekken.

Het gedrukte kookboek

De bedoeling is om de meeste recepten die zijn uitgeprobeerd te perfectioneren en te verwerken tot een kookboek. In tegenstelling tot eerdere uitgaven van anderen wil ik wel gebruik maken van veel foto’s. Hierbij vind ik het belangrijk dat deze foto’s realistisch zijn. Liever minder mooi gestyled, maar wel realistisch. Tot nog toe heb ik alles gefotografeerd vlak voordat ik het gerecht ging opeten, dus voor de foto’s zijn geen haarlak en dergelijke gebruikt zoals fotografen vaak doen met foto’s van voedsel. Het liefst laat ik het kookboek drukken en niet digitaal printen (POD), vanwege de kwaliteit en bij een grotere oplage gaat de prijs per stuk omlaag. Omdat er een flink startkapitaal nodig is kun je via deze link een donatie doen zodat het kookboek gerealiseerd kan worden. Als je je naam vermeld kom je zeker in het dankwoord van het boek. Bij een donatie boven de € 50 krijg je ook het boek als het klaar is.