Eigenlijk wil ik af van de context van de Romeinen en hun (eet)gewoonten. De recepten van Apicius mogen dan Romeins zijn, het uiteenrafelen van de ingrediënten en het bereiden van de gerechten vinden plaats in 2010, in Amsterdam. Ik lig niet aan een buffet met slaven maar zit aan een keukentafel met mijn lief of kijk tijdens het eten een film op de computer. Het is zeker interessant te kijken naar de recepten in de context van de tijd waarin ze bedacht en opgeschreven zijn. Aan de andere kant gebruik ik zoveel moderne middelen in de keuken en Internet voor dit blog, dat ik een en ander van elkaar moet loskoppelen. Ik heb een ander, moderner, kader nodig. Alle boeken en artikelen die ik kan vinden over Apicius richten zich op de context van de oudheid. Er wordt gekeken naar de mens Apicius of de taal van de recepten. Ook ik zal er niet aan ontkomen een stukje geschiedenis te beschrijven, middels tekst of cartoons. Maar ik zoek nog een eigen invalshoek om de recepten te kunnen presenteren. Iets dat mijn boek uniek maakt, dat het zich laat onderscheiden van de talloze andere uitgaven die voor mij zijn gedaan. Wat wordt de ziel van mijn boek en waaruit is die vervolgens opgebouwd?

Advertenties